WOENSDAG

WOENSDAG

’s Ochtends om 8 uur ontbijten en dan op pad. Er zijn dagen geweest dat de werkploegen vroeger op pad gingen.

Vandaag mee geweest met het ‘vrouwen-schilders-trio’. De wanden van een tiny house, gedeeltelijk gebouwd in de ruïne van het oude huis, waren vandaag aan de beurt voor een tweede verflaag. Als je zo’n trio aan het werk ziet, sta je met de mond vol tanden en zijn de complimenten bij deze op z’n plaats voor het vakkundige resultaat.

De man in huis zorgde voor warmte door het aansteken en laten branden van de kachel.

Vanmiddag aanwezig geweest bij het puin ruimen vanuit een bijna verwoest huis. Drie fosforbommen hebben hun vernietigende werk gedaan; alleen de muren staan nog; dak en vloer van de eerste verdieping zijn weggeslagen. Zelfs in de kelder heeft de brand gewoed. Het glas van de ruiten is niet alleen gebroken, maar ook verbogen, krom getrokken. Dat wijst er op dat tijdens de brand er temperaturen van 800 graden Celsius of meer werden bereikt. De bewoners die zich drie dagen in de kelder van het huis schuil hielden tijdens de eerste dagen van de oorlog, waren juist voor het bombardement vertrokken naar een veiliger plaats…..  Morgen om 6 uur verder met het puin ruimen.

Om twee uur vanmiddag ging de duidelijk hoorbare sirene van het luchtalarm. Ook op de telefoons werd het luchtalarm afgekondigd. Even lag het werk stil; de eigenaar van het huis, die meehielp bij de werkzaamheden, keek om zich heen en zei ‘misschien dat er over 25 minuten een bom valt; maar je weet nooit waar’. Op straat liepen de mensen gewoon door, auto’s vervolgden hun weg en de naastgelegen bakker verkocht zijn brood. Desgevraagd vertelde de Oekraïense vrouw, die ook als tolk voor ons optrad, dat de ‘Russen wel proberen ons te vernietigen, maar ’t leven gaat gewoon door’. ’t Is even wennen; want wanneer neem je nu het luchtalarm wel of niet serieus. Het gedrag van de plaatselijke bevolking in combinatie met wat er op nieuwssites e.d. verschijnt over het waarom van het alarm, zijn de criteria waaraan de ernst van het alarm kan worden afgeleid…..

Het is kouder dan de vorige dagen; de vrijwilligers zijn vermoeider dan de voorgaande dagen; om drie uur wordt geluncht. Een uur later zijn we op weg om te shoppen in Irpin. Een souvenirwinkel doet goede zaken, een chocolaterie waarschijnlijk nog meer. Om zeven uur wordt het diner in een onverwarmde zaal geserveerd: spaghetti met tonijn vermengd en een koolsalade. Warme thee en koffie verdrijven de kou. Een klein groepje jeugdigen heeft veel plezier met het bekijken, becommentariëren en ‘swipen’ van profielen; vroeger hadden we daar de contactadvertentie voor. Vanavond is er een bidstond in de kerk. Er wordt gezongen, gebeden en bemoedigd. Een aantal vrijwilligers gaat tegen achten op weg naar de kerk.

4 thoughts on “WOENSDAG

  • Zo te horen heb je je goed hernomen na je val. Gelukkig kan je zo toch wat meemaken van de hulp die geboden wordt en het contact met de inwoners. Ben je ook nog aan het filmen? Ben benieuwd met welk kerkgezelschap je op pad bent. Zo te horen past het je wel. Heb het goed met elkaar en een rustige terugreis gewenst.

    1. Henny, Na de inval in Oekraine is er vanuit de stadskerk De Wijngaard in Leeuwarden spontaan een hulpactie opgestart. Zie de website irpinvooroekraine.nl; eind deze maand wordt de website Hope4Ukrane gelanceerd; een uiting van de stichting die dan is opgericht. Tussen de Wijngaard en de International Bible Church te Irpin bestonden al langer contacten.

  • Het lijkt me heel bizar om in die kapot geschoten wereld aan de slag te zijn. Jullie zijn goed bezig, succes en sterkte daar!

  • Wat bijzonder hier op de bank in leeuwarden dit allemaal te lezen.
    Heb net de Trouw uit en de pagina over Oekraine omgeslagen.
    Dat kan daar niet .
    Heel fijn om zo betrokken te zijn.

  • Laat een antwoord achter aan Albert Drijver Reactie annuleren

    Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *