Zo nu en dan verschijnt Florrie; als een flashback …om daarna weer geruisloos te verdwijnen. Florrie, een schoone jonge dame, qua uiterlijk dan.
Deze keer was het anders, als een fade-in verschijnende avatar; ietwat uitdagend en modieus gekleed zit ze met haar rug tegen een boom, de levensboom. ‘Weet je nog’, vraagt ze, ‘toen we het begin jaren tachtig hadden over welk totalitair regime ons stond te wachten; een linkse of rechtse dictatuur?’
Ja, dat onderwerp is mij wel bijgebleven; met name dat het niet de vraag was óf een dictatuur er aan kwam, maar van welk soort; dat linkse of rechtse. Overtuigd van het feit dat een dictatuur aanstaande was. En hoewel er argumenten voor en tegen links en rechts werden opgesomd, proefde je de hoop en de verwachting dat het een rechtse zou worden.
‘Nou, we zijn aardig op weg; het beeld van een dictatuur zoals in de zestiger jaren lijkt me wat achterhaald; maar, bij de aankomende dictatuur gaat het om ‘control’. Kijk maar naar China met zijn alom aanwezige camera’s en gezichtsherkenningssoftware. Of onze irisscanners op Schiphol; of de NZA die alles wil weten over onze geestelijke gezondheid. Of kijk maar naar Amerika waar Trump zijn alternatieve feiten aan de man brengt. Om maar te zwijgen over de grote Tech bedrijven. Control, gevolgd door manipulatie; manipulatie van de geest, de geest van mijn eigen waarheid.’
Ik had wel even tijd nodig om te beseffen wat ze zei, maar dat werd me niet gegund.
‘De clash of civilizations komt eraan; kijk maar hoe de Russische staatsmedia van toon zijn veranderd; het gaat niet meer over een ‘beperkte operatie’ in Oekraïne maar om ein totaler Krieg tegen het Westen. Vreemde, opmerkelijk woorden van een communistische dictator die zegt het nazisme te bestrijden in Oekraïne. Het Russische volk wordt voorbereid voor en op de derde wereldoorlog. En Trump treedt op 25 januari 2025 aan voor een tweede termijn.’
Ze zweeg; het duizelde mij.
‘Ik mag dan wel veertien jaar dood zijn, maar ik leef voort, nog steeds. Lief dat je je mij herinnert; en zal blijven herinneren.’